Leki na serce chronią mózg

Niedokrwienny udar mózgu jest spowodowany nagłym zahamowaniem
krążenia krwi w tkance nerwowej mózgu, np. z powodu zatkania
naczynia krwionośnego przez zakrzep lub zator.  Niedokrwienie
bardzo szybko, bo w ciągu kilku minut, prowadzi do uszkodzenia
komórek nerwowych. Zależnie od rozmiarów martwicy tkanki nerwowej,
u pacjenta może dojść do utraty przytomności, porażenia kończyn,
innej poważnej niepełnosprawności lub śmierci. 

Jak wynika z najnowszej pracy, w 2020 roku udar mózgu może się
znaleźć na czwartym miejscu listy wszystkich przyczyn zgonów
ludzi. Dlatego naukowcy ciągle poszukują skutecznych sposobów
leczenia i minimalizowania skutków udaru.   

Badacze z Uniwersytetu Duke'a w Durham analizowali wpływ wielu
różnych związków chemicznych na tkankę pobraną z mózgów szczurów.
W badanej grupie znalazły się też glikozydy nasercowe.

Są to związki pochodzenia roślinnego, jak np. digitoksyna i
digoksyna z naparstnicy, adonidyna znajdująca się w miłku
wiosennym czy konwallamaryna w konwalii majowej.

Glikozydy pobudzają pracę serca i są od ponad wieku stosowane w
leczeniu niewydolności mięśnia sercowego i arytmii.

Teraz badacze zaobserwowali, że glikozydy nasercowe chroniły
tkankę nerwową z mózgów gryzoni przed zgubnymi skutkami niedoboru
tlenu i glukozy, który występuje w efekcie udaru niedokrwiennego.

Najsilniejsze działanie ochronne miał glikozyd o nazwie
folineryna, uzyskiwany z liści oleandra. Związek ten chronił
tkankę mózgu przed uszkodzeniem nawet wtedy, gdy podano go 6
godzin po odcięciu dopływu tlenu i glukozy do komórek. To bardzo
obiecująca obserwacja, gdyż leki stosowane obecnie w terapii udaru
muszą być podane najpóźniej do trzech godzin od jego wystąpienia.

Ochronne działanie folineryny potwierdzono też w badaniach na
żywych szczurach.

 Dlatego autorzy najnowszej pracy mają nadzieję, że z użyciem
glikozydów nasercowych można będzie w przyszłości zwiększyć
skuteczność leczenia skutków udaru mózgu u ludzi. (PAP)