Koklusz powraca

Koklusz, zwany także krztuścem, to ostra choroba zakaźna, na
którą zapadają głównie dzieci. Wywołują ją bakterie Bordatella
pertussis, atakujące komórki układu oddechowego.

Infekcja rozwija się około dwóch tygodni, podczas których
przypomina przeziębienie (objawy to m.in. katar i pokasływanie).
Potem nagle pojawia się wysoka gorączka, a także ciężkie napady
kaszlu, kończące się wymiotami i głośnym wciąganiem powietrza
(tzw. pianiem). Do powikłań kokluszu należy zapalenie płuc,
oskrzeli, nerek, zapalenie opon mózgowych, a nawet uszkodzenie
wzroku, słuchu, niedowłady i porażenia kończyn.

W krajach rozwiniętych liczba zachorowań na krztusiec jest
niewielka, głównie dzięki wprowadzeniu w latach 30. szczepionki
zwanej DTP. Daje ona odporność na błonicę, tężec i właśnie
krztusiec. W krajach rozwijających się koklusz jest jednak wciąż
dużym zagrożeniem.

Ostatnie badania epidemiologiczne, przeprowadzone przez naukowców
kanadyjskich pod kierunkiem Eleni Galnis dowodzą jednak, że
krztusiec powraca do krajów rozwiniętych. Najwięcej zachorowań
odnotowuje się wśród nastolatek i osób dorosłych.

Od 1997 roku znaczny wzrost zachorowań na koklusz jest widoczny
także w Polsce.

Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że po 6-12 latach od
podania ostatniej dawki szczepionki na krztusiec, spada odporność
organizmu na działanie tej bakterii.

W polskim kalendarzu szczepień szczepienia przeciwko krztuścowi -
najczęściej w postaci szczepionki DPT (błonica, tężec, krztusiec) -
rozpoczynają się w 2. miesiącu życia dziecka. Są to trzy kolejne
dawki podawane co sześć tygodni; szczepienie przypominające
wykonuje się w drugim roku życia.

Teraz naukowcy zalecają poddawanie dodatkowym szczepieniom
przypominającym dzieci i starszych  nastolatków, aby utrwalić
odporność organizmu na zakażenia pałeczkami krztuśca. (PAP)