Ciekawostki naukowe NEWSY

Kozy karłowate należą zatem do ssaków, które potrafią przystosowywać do otoczenia wydawane przez siebie dźwięki, jak np. ludzie, nietoperze czy wieloryby.

Badacze dr Elodie Briefer i dr Alan McElligott z University of London nagrywali popisy wokalne tygodniowych koźlątek i porównywali je z dźwiękami wydawanymi przez nie w wieku pięciu tygodni.

Dr Briefer wyjaśnia, że w wieku pięciu tygodni na wolności kozy dołączają do swoich grup społecznych po spędzeniu czasu w ukryciu, aby uniknąć drapieżników.

"Odkryliśmy, że genetycznie spokrewnione koźlęta wydają podobne odgłosy, ale pobekiwanie młodych wychowujących się w tej samej grupie też ma ze sobą wiele wspólnego. Kiedy zwierzęta dorastają, odgłosy stają się jeszcze bardziej podobne" – dodała.

Zdaniem Briefer świadczy to o tym, że kozy modyfikują wydawane przez siebie dźwięki w zależnie od otoczenia i wykształcają podobne "akcenty".

Badaczka zauważyła, że zróżnicowanie pobekiwań może być związane ze strukturą społeczną populacji kóz. "Może to służyć identyfikacji członków grupy, odróżnianiu ich od innych i umacnianiu grupy" – powiedziała Briefer portalowi BBC Nature. Jest to szczególnie istotne w przypadku kóz, gdyż żyją one w rozbudowanych grupach społecznych, które rozdzielają się w ciągu dnia, aby spotkać się dopiero w nocy.

Badania opisano w magazynie "Animal Behaviour". (PAP)